Search This Blog

Saturday, October 10, 2015

တန္ဖိုးျဖတ္ျကည့္ျခင္း

တန္ဖိုးကိုသင္မည္သို႕ ဆံုးျဖတ္သနည္း ။ ထင္ပါတယ္တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့္ ၁၀၀၀၀ တန္ပစည္းတစ္ခုဟာတစ္ေသာင္းတန္ေပၚ့ အဲ႕လိုလူေတြေတြ႕ေနရတာမ်ားပါတယ္ တစ္္ကယ္ေတာ့္ပစၥည္းကိုတန္ဖိုးမထားတတ္သူေတြေၾကာင့္ တစ္ခ်ိဳ႕ပစၥည္းေတြဟာလည္းတန္ဖိုးထားသူတစ္ခ်ိဳ႕မေမ်ွာ္မန္းနိုင္ေလာက္ေအာင္ေစ်းႀကီးသြားတတ္တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္ တစ္ခ်ိဳ႕ေတြတစ္ကယ္ရွိပါတယ္ေနာ္ အလကားရတဲ႕ပစၥည္အလကားတန္ဖိုးမထားတတ္ၾကဘူးဆိုျပီး ကေလးလိုခ်င္ေနတဲ႕အရုတ္ေလးဝယ္ေပးခ်င္တာေတာင္မင္းအဆင့္ဘယ္ေလာက္ရမွ ဆိုျပီးလုပ္တတ္ၾကပါတယ္ ္တစ္ခါကအေၾကာင္းေလးေပၚ႔Guitter ဝါသနာပါျပီးသင္ခ်င္တဲ႕သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ကိုGuitterသင္တဲ႕ ဆရာတစ္ေယာက္ကအလကားရရင္တန္ဖိုးမထားတတ္ၾကဘူးဆိုျပီး ေငြေပးမွသင္ေပးနိုင္မယ္္ေပၚ႔ သူလဲရ႐ာေလးကို စုေဆာင္းေနပါတယ္ ဒါေပမဲ႔ ေစတနာေကာင္းတဲ႔ဆရာတစ္ေယာက္ကေတာ့္ အခေၾကးေငြမယူဘဲ သင္ေပးလိုက္ပါတယ္ အလကားရတယ္ဆိုေပမဲ႔ သူတန္ဖိုးမဲ႔သူမလုပ္ခဲ႔ပါဘူး တစ္ခ်ိဳ႕ကေတာ့္ေငြေပးသင္ျပီး စိတ္မဝင္စားၾကတာေတြလဲရွိၾကပါရဲ႕ တစ္ကယ္ေတာ့္ပစၥည္းတစ္ခုရဲ႕တန္ဖိုးဟာသူ႕ရဲ႕အသံုးဝင္မွဳေပၚမွာသာတည္ရွိပါတယ္ ေငြေၾကးေစ်းနွဳန္းနဲ႕မဆိုင္ပါဘူး ေစ်းၾကီးတဲ႔ပစၥည္းကပိုတန္ဖိုးရွိတယ္ဆိုရင္မွားေနတယ္ထင္ပေနာ္ ကိုယ္နဲ႕မအပ္စပ္တဲ႕အရာကိုေစ်းႀကီးေပးဝယ္ထားျခင္းဟာသင့္အတြက္အက်ိဳးရွိမွာမဟုတ္ပါဘူး လက္သမားမလုပ္မလုပ္တတ္ဘဲ လက္သမားသံုးပစၥည္းအစံုဝယ္စုေနလို႔ ဘယ္မွာ မ်ားစြာအက်ိုဳးႀကီးအံ႔နည္း ဥပမာဆိုပါစို႕လူတိုင္းအသံုးျပဳေနတဲ႕ ဖိနပ္တစ္ရံ အရည္အေသြးတူ အဆင္တူ အမ်ိဳးအစားတူ ဆိုင္တစ္ဆိုင္မွာ၁၀၀၀၀ ေပးရျပီးတစ္ဆိုင္မွာက၁၂၀၀၀ေပးရတယ္ဆိုပါစို႕ ဘယ္အရာက ပိုတန္ဖိုးရွိမည္ထင္ပါသနည္း။ က်ြန္ေတာ္ကေတာ့္ တန္ဖိုးခ်င္းတူပါတယ္လို႕သတ္မွတ္ပါတယ္ ေစ်းႏွဳန္းကေတာ့္ သင့္ေရႊးခ်ယ္မွဳပါဘဲ ေနာက္ထပ္ အရန္းေကာင္းတဲ႕ computer တစ္လံုးဟာ game သာေဆာ့္တတ္တဲ႕သူရဲ႕လက္ထဲမွာမွာ game ေဆာ့္ရံု game စက္တစ္ခုေလာက္သာတန္ဖိုးရွိပါလိမ္မယ္ သို႕ေသာ္ programmer တစ္ေယာက္ရဲ႕လက္ထဲမွာဆို မည္မ်ွတန္ဖိုးရွိလိုက္မည္နည္း ။ ။ ။

ပထမဆံုးမို႕စမ္းေရးရင္္္္္္း ေရးလိုက္ပါတယ္ေနာ္ စိတ္မဆိုးေၾကး

က်ြန္ေတာ့္blog စာမ်က္နွာကိုလဲလာေရာက္လည္နိုင္ပါတယ္ေနာ္ www.shnvera.blogsport.com တဲ႔ အလည္လာၾကပါအံုးေနာ္

Monday, October 5, 2015

ခင္စရာေကာင္းတဲ႔ဖုတ္

မဂၤလာပါ ေအာ္လုပ္ျပန္ျပီ ဖုတ္အေၾကာင္းေရးမယ္ပါဆိုမဂၤလာတဲ႔လား အဲ႔လိုလဲဟုတ္ပါဘူး ဖတ္တဲ႔သူကိုႏွဳတ္ဆက္လိုက္တာပါဗ်ာ သရဲအေၾကာင္းစုထားတဲ႔ဟာ ေလးေတြဖတ္ျပီး သရဲေတြ  တေစၧ ေတြဖုတ္ေတြဆ္ို
မေကာင္းခ်ဥ္းေျပာၾကလြန္းလို႔မခံမရပ္နိုင္ျဖစ္ျပီးၾကားဖူးနားဝ   အဲၾကားဖူးနားဝဆိုမွ ဒီဇာတ္လမ္းကအရင္ေရးထားတဲ႕သူရွိလားမသိဘူး ရွိရင္လဲခြင့္လႊတ္ပါလို႕ ဦးေႏွာက္ကသိပ္မေကာင္းေလ   ေတာ့္ ၾကားဖူးတာလားဖတ္ဖူးတာလားမသိေတာ့္ဘူး



  1.     အစခ်ီျပီေနာ္  ခုမွ  တစ္ခါတုန္းကေပၚ႔ ရႊာတစ္ရႊာမွာ (ေရွးရိုးတိုင္းဘဲစလိုက္ပါတယ္ ျပီးနံမည္မပါေအာင္ေရးလိုက္ေတာ့္မယ္) လယ္ယာလုပ္စားၾကတဲ႔မိသားစုေလးတစ္ခုေလးတစ္ခုမွာတဲ႔    လင္ေတာ္ေမာင္ပိုးထိလို႔ဆိုျပီး အသက္မမွီမွန္းသိေနေပမဲ႔ ရႊာကိုသယ္မယ္အလုပ္ ေငါက္ကနဲထထိုင္ျပီး ရုတ္တရက္ျပန္ေကာင္းလာသတဲ႔ဗ်ာ အဲ႔ေနာက္မွာေတာ့္ ဖုတ္ဝင္ေနမွန္းသိသြားၾကတာ  ေပၚ့ဗ်ာ ဒါေပမဲ႔အဲ႔မွာထူးဆန္းတာက ဖုတ္ကိုမေၾကာက္ၾကဘူးတဲ႔ေလ ဘယ္ေၾကာက္နိုင္မလဲေနာ္ အေတာ္အတန္ မေပ်ာက္ကင္းနိုင္တဲ႔ေရာဂါေဝသနာေတြဆိုရင္သူ႔ဆီသာသြားေငြေရးေၾကးေရး အဓိကမထားဘဲ ကုသေပးေနတာ ထိခိုက္ရွနာ အနာအဖုေလး  ေတြကစ ဆရာဝန္အႀကီးႀကီးေတြမတတ္နိုင္တဲ့ ေရာဂါသည္    ေတြနဲ ေငြမရွိလို႕ အေသခံဖို႔ေစာင့္ဆိုင္းေနရသူေတြအကုန္ေပ်ာက္ဆိုဘဲ ျပီးသေဘာေကာင္းခ်က္က သူ႔ကိုဖုတ္မွန္းစသိၾကခ်ိန္သူကလည္းဝန္ခံရွာတယ္ ျပီးေတာ့္သူ႔မိန္းမေတြ သားသမီးေလးေတြကိုလဲ သူနဲ႔မေနရဲရင္အိမ္ခြဲေနပါ့မယ္ဆိုျပီးေနစရာေလးေပးပါေတာင္းသတဲ႔ ရႊာထဲကလူေတြကလည္းေၾကာက္ခ်က္ကမ္းကုန္ အိမ္တစ္အိမ္ကိုရႊာစြန္နားမွာေတာင္ဝိုင္းေဆာက္ေပးလိုက္ၾကသတဲ႔ ရႊာသားေတြမၾကည္ေရာခံနိုင္ရိုးလား ရႊာနည္းခ်ဳပ္စပ္ေရာရႊာထဲေရာ ျဖစ္လာသမ်ွေရာဂါသူ႔ဆီမွာဘဲကုေပ်က္ၾကရတယ္မွဳတ္လားဟဲဟဲ . . . .

   ရႊာသားေတြကဆို ဖူးဖူးမွဳတ္ အမဲသားဝယ္ပို႔သူနဲ႔ဘာနဲဟာ သူကလည္း သေဘာေကာင္းမေနာေကာင္းဖုတ္ႀကီး အသားမရတဲ႔ေန႔ေတြဆိုလဲ ဘယ္သူ႔ကိုမွဒုကၡမေပးရွာဘူး ႀကိတ္မွိတ္ေနလိုက္တာပါဘဲ ဒါေတာင္သနားတတ္တဲ႔ရႊာသားတို႔က အိမ္ကၾကက္ကေလးဘာေလးပို႔ေပးေသးသဗ်ာ
 သူ႔ရဲ႕အတိတ္ဘဝအေၾကာင္းေလးကို ျပန္လည္ေျပာျပရွာေလေတာ့္လဲသနားစရာဗ်ာ . . .
  သူကအရင္ဘဝက သူမ်ားကိုဝါသနာအရေရာ ေစသနာအျပည့္နဲ႔ပါ အရန္းေဆးဝါးကုသေပးခ်င္တဲ႔ေဆးေက်ာင္းသားေလးတစ္ေယာက္ေပၚ့ စာကလည္းအရန္းေတာ္ဆိုေတာ့္ျမန္မာနိုင္ငံမွာပါမက ႏိုင္ငံရပ္ျခားမွာပါေဆးပညာကို ႀကိဳးစားေလ့လာသင္ယူခဲ႔ပါသတဲ႔ ေနာက္ပညာစံုခ်ိန္ျမန္မာႏိုင္ငံ ျပန္လာခ်ိန္မွာ နယ္ေျမမေအးခ်မ္းမွဳေတြေတြေၾကာင့္ ေဆးမကုစားရေသးခင္မွာ က်ဥ္ဆံဆိုတာနဲ႔မိတ္ဖြဲ႔ျပီး ေသရႊာလားရသတဲ႔ေလ ဒါေၾကာင့္ခုလိုဖုတ္ဝင္ခြင့္ရတုန္း ဝါသနာမေသေသးတဲ႔ ဆရာဝန္ေလးက လူေတြကိုေဆးကုသေပးေတာ့္တာေပၚ့ ဖုတ္အစြမ္းကလဲပါတယ္ထင္ပ လာသမ်ွေရာဂါမေပ်ာက္တာရွားဆိုပါဘဲတဲ႔ေလ
  ရႊာကိုတစ္ခါတစ္ရံ ဆရာေတြေရာက္ေရာက္လာျပီး ဖုတ္ထုတ္ဖို႔လုပ္ရင္ ဖုတ္ကေတာင္ဘာမွလုပ္စရာမလိုေသးဘူး ဆရာကိုရႊာသားေတြဝိုင္းေဆာ္တာနဲ႔ေျပးရသဗ်ာ (ကိုင္းဆရာသမားတို႔ေရာ အဲ႔လိုဖုတ္ႀကီးကိုယ့္ေနရပ္နားေခၚမထားခ်င္ဘူးလားေနာ္  . . ဟိ. . စတာပါ) ေနာက္ေတာ့္လဲအခ်ိန္တန္ေတာ့္ မသင့္ေတာ္ဘူးဆိုျပီး ဖုတ္ကလဲ ထြက္မယ္ေျပာပါေရာ ရႊာနီးခ်ဳပ္စပ္မွာေရာဂါသည္လဲမရွိေလေလာက္ေအာင္ျဖစ္ေနျပီကို အဲ႔မွာရႊာလူႀကီးတို႔မ်ားေနလို႐င္ေပ်ာ္သေလာက္ေနဖို႔ေျပာျပီး ရႊာသားေတြဝမ္းနည္းၾကေသးတယ္ေနာ္ ေနာက္ေတာ့္ဖုတ္လဲ အားလံုးကိုႏွုတ္ဆက္လို႔ထြက္သြားပါသတဲ႔ကြယ္
  အဲ႔ရႊာနားမွာေတာ့္ေနာက္ပိုင္း ေရာဂါတစ္ခုခုျဖစ္ရင္အမွတ္ရေနၾကရတာေတာ့္ ဘယ္သူကိုမွဒုကၡေပးမသြားဘဲ သူတတ္ထားရွာတဲ႔ပညာနဲ႔လူသားေတြကိုအက်ိဳးျပဳသြားတဲ႔ သူ႔ကိုဘဲျဖစ္လိမ့္မယ္ထင္ပါတယ္ဗ်ာ ။ ။  ။